Ég vil koma á framfæri þökkum til Daða bróður míns fyrir að hafa kynnt mig fyrir þessu snilldarlagi....
Daði þú ert MAÐURINN!!!
Við erum að tala um lag sem heitir "Skinny Love" með tónlistarmanni að nafni Bon Iver.....
enjoy!
Það er frábært að eiga svona prívat síðu útaf fyrir sjálfa sig. Síðu sem enginn lifandi maður les nema ég. Já núna get ég nefnilegast loksins farið að láta allt flakka. BÓKSTAFLEGA ALLT!!! Ég man þegar það var ennþá fólk sem las þessa síðu, fleiri en einn og fleiri en tveir já. Á góðum degi gat fjöldinn jafnvel farið upp fyrir tíu.... á góðum degi já! Í þá daga var ég alltof mikið að pæla í því hvað ég var að láta út úr mér hverju sinni, alltof mikið að taka tillit til annarra.... meira að segja fólks sem ég þekkti lítið sem ekkert og líkaði kannski ekkert sérlega vel við, nú eða bara líkaði alls ekkert við ef út í það er farið.
Það er samt ekki þar með sagt að mér líka illa við alla, síður en svo.... ég held bara að málið sé að oftar en ekki þekkir maður fólk ekki nægilega vel til þess að geta sagt til um gæði þess, þ.e.a.s. hvort það fái fullt hús stiga, falleinkunn eða eitthvað þar á milli. Þess vegna er afar ólíklegt að ég fari að brydda upp fólksgagnrýni, þó mér finnist það reyndar afar áhugaverð hugmynd. Af hverju getur ekki einhver verið með slíkan dálk í blöðunum, afhverju er ekki hægt að gefa fólki einkunn, rétt eins og við gefum bíómyndum, tónlist og mat einkunn.
Pæling.... 
Hvar er allt fólkið!?!?!?
Já.... allt fólkið sem á að vera að lesa þessa annars ágætu síðu, og um leið skilja eftir sig ummerki! Ég krefst svara!!!! Það verður að segjast eins og er að þetta er orðið ansi þreytandi, og þá á ég við eineltið sem ég hef orðið fyrir af hálfu ykkar, fólksins þarna úti, sem hundsar mig dag eftir dag eftir dag.... og lætur eins og ég sé ekki til!!!
Skammist ykkar.
Ég ætla ekki að eyða fleiri orðum í ykkur,
þið eigið það ekki skilið.
Í guðanna bænum takið ykkur taki!!!!
Ég er alvarlega að íhuga að gerast meðlimur í facebook samfélaginu, legg áherslu á íhuga.... við sjáum hvað setur.
Annars kemst lítið annað en U2 að í hausnum á mér þessa dagana... og það verður þannig næstu vikur og mánuði líka..... við erum nefnilegast að tala um USA JUNE/JULY 2010.... og já tilhlökkunin er GRÍÍÍÍÍÍÐARLEG!!!!
Á næstu tónleikum verður þokkalega sofið úti, ég ætla mér nebbla að vera með þeim allra allra fremstu í röðinni. Í Chicago beið ég heilan dag í röð og var tvo metra frá Bono.... það var MAAAAAAGNIFICENT!!!! Ég hélt að það yrði hreinasta martröð að bíða í röð í fleiri fleiri klukkutíma, sér í lagi í vegna þessa að þennan dag var heiðskírt, 30 stiga hiti og algjört logn að sjálfsögðu... plús það að við vorum ekkert sérstaklega vel undirbúin, að minnsta kosti ekki miðað við aðra sem þar voru.
Hér má sjá mynd af þeim sem fremstir voru... en þeir voru svo heppnir að vera í skugganum... kósý stemmning! Við hefðum þurft að sofa úti til þess að vera í þessum hópi.
Þetta fólk var líka mjög framarlega. Eins og sjá má þá fór vel um fólk, allir höfðu nóg pláss og ekki yfir neinu að kvarta.... fyrir utan hitann náttúrulega... en það er nú bara small price to pay fyrir svona stórfenglegt show!
Fólk var mætt með dýrindis sólstóla, feiki stórar sólhlífar, risavaxin kælibox og ég veit ekki hvað og hvað! Við hins vegar vorum með 10 flöskur af vatni, glænýja regnhlíf, afar ómerkilegt snarl.... og að sjálfsögðu sólarvörn! Það þróaðist nú þannig að við drukkum voðalega lítið af þessu vatni... og ég sem hélt að við yrðum gjörsamlega að deyja úr þorsta, bíðandi tímunum saman í steikjandi hita! Nei allt kom fyrir ekki, við kláruðum ekki einu sinni helminginn af vatninu og regnhlífin, sem ég bókstaflega VARÐ að fá til þess að komast nú lifandi í gegnum daginn, var eingöngu notuð til að halda skugga á vatninu, sólarvörninni og ómerkilega snarlinu! Hún fór svo beinustu leið í ruslið á leiðinni inn, það kom jú á daginn að hún var á bannlista yfir það sem mátti hafa meðferðis inn á sjálfan leikvanginn.
Hugsið ykkur bara ef ég hefði náð að smygla kvikindinu inn, þá er aldrei að vita nema ég hefði tekið upp á því að berja mann og annan.... ég hefði til dæmis getað lamið niður gaurinn fyrir framan mig, þegar hann var við það að taka í hendina á Bono, og rétt fram mína... bara sísvona eins og ekkert hefði í skorist! Og ef einhver hefði svo mikið sem gert sig líklegan til þess að troðast fram fyrir mig, nú eða skyggja á útsýni mitt, eða einfaldlega bara litið í áttina að mér... þá hefði sá og hinn sami steinlegið og ekki rankað við sér fyrr en nokkrum dögum seinna. Hún hefði líka komið að alveg sérlega góðum notum eftir tónleikana, þá hefði ég nefnilegast getað barið mig í gegnum mannhafið, sveiflað henni hægri vinstri og komist út mun fyrr en raun bar vitni. Já á þeirri stundu hefði hún svo sannarlega verið hverrar krónu virði... það er nefnilegast ekkert grín að komast út af 70 þúsund manna tónleikum, sér í lagi ef maður er á gólfinu! En næst verð ég betur undirbúin, það er alveg á hreinu.... núna veit maður nefnilegast hverju maður á von á!
Það var reyndar eitt sem vantaði í röðina, já það vantaði sárlega....TÓNLISTINA!!!!
Það hefði verið geeeeeggjað ef einhver hefði mætt með kassagítarinn og tekið U2 út í eitt! Shit hvað stemmningin hefði verið ROOOOSALEG!!! Ég ætlaði reyndar að mæta með ipodinn minn og ferðahátalarana (tek það fram að þeir eru mjög kraftmiklir) og blasta U2 eins og enginn væri morgundagurinn... en auðvitað hætti ég við á síðustu stundu... týpískt alveg hreint! Ég get sagt ykkur það að ég sé enn eftir því, og á ábyggilega eftir að sjá eftir því alla ævi ef út í það er farið, ég meina ég hefði án nokkurs vafa orðið hetja dagsins ef ég hefði látið verða að því... jafnvel komist á U2 síðuna og orðið FRÆG.... í það minnsta hefði ég fengið mínar fimmtán mínútur! But I guess there's always NEXT TIME ;)
Endum þetta á snillingunum í U2....
"Sometimes You Can´t Make It On Your Own"
Hvernig stendur á því, að loksins þegar ég tek mig til og blogga... (og hey við erum sko ekki að tala um neitt slor, svo við höfum það nú á hreinu, heldur einfaldlega BLOGG ÁRSINS HINGAÐ TIL).... að enginn skuli sjá sóma sinn í því að að kommenta á skrif mín!?!?!? Ég meina það er ekki eins og maður sé að biðja um mikið, bara nokkur orð... þess vegna eitt orð.... nú eða bara einn staf.... sérhljóða... þið gætuð til dæmis sagt; "É"
Is that too much to ask for!?!?!
What the fuck people!!!!
Manni sárnar þegar maður er sniðgenginn svona. Þó ég sé ekki á facebook þá er ÉG LÍKA TIL... HAAALLÓÓÓÓÓ!!!!!!! Eins og ég hef alltaf sagt, þá kann fólk einfaldlega ekki gott að meta!!! Skammist ykkar!!! Já ég er reið, ég er brjááááluð..... INSANE IN THE BRAIN!!! En hey mér er alveg sama þó að allir séu búnir að gleyma mér, ég er hvort sem er orðin alltof góð fyrir ykkur "venjulega" fólkið, þið eruð ekki á mínu leveli lengur.... því sjáiði til ef þið hafið ekki séð U2 LIVE þá getið þið alveg eins endað þetta.... SERIOUSLY!!! Ég vorkenni ykkur, yeah... you people make me sad. En ég ætla ekki að vera velta mér upp úr þessu neitt frekar, ég þarf ekki að hafa áhyggjur af neinu, samviska mín er hrein, ég sé ekki eftir neinu.... en þið.... jaaah þið fáið það sem þið eigið skilið á endanum...
cause it just so happens to be that.... 
Make no mistakes!!!
Það er pæling að byrja að blogga eins og enginn sé morgundagurinn. Jújú vissulega hef ég lofað allsvakalega upp í ermina á mér áður og ekki staðið við það en núna verður þetta öðruvísi.... ég bara finn það á mér! Ég er líka farin að eiga svo mikið af aðdáendum, sér í lagi erlendis, og það ágæta fólk hreinlega lætur mig ekki í friði.... suðar og suðar daginn út og daginn inn svo maður getur ekki annað en látið undan þessum gríðarlega þrýstingi.... there is only so much you can take!!! Minn annars ágæti bróðir, Daníel Berg, skoraði líka á mig, fyrir ekki svo löngu, að byrja að blogga á nýjan leik og það er skemmst frá því að segja að ég varð við þeirri áskorun... þ.e.a.s. ég bloggaði og hey við erum ekki að tala um neitt lítið sko! Þetta var MASSÍVT, einhver allra þéttasti skítur sem sögur fara af en það vildi náttúrulega ekki betur til en að ég klúðraði því, ég ofmat eigin hæfni, ekki einu sinni, ekki tvisvar.... heldur þrisvar... já ég skeit gjörsamlega upp á bak og vissi hvorki upp né niður og bara klúðraði þessu! Því tæknin sjáiði til getur verið hreinasta helvíti og maður sjálfur.... tjaaah maður getur verið sinn versti óvinur... það hefur marg sannað sig í gegnum tíðina!!! En eigi mun ég leggja árar í bát.... ónei ég mun halda ótrauð áfram og helga mig skriftum það sem eftir lifir árs.... HALLELÚJA!!! Ég er jú eftir allt saman, stúlkan sem allir elska að hata.... og eins og það sé ekki nóg... þá er ég búin að enduruppgötva sjálfa mig! ;)
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
U2
Hér eru nokkrar myndir af Soldier Field, og sviðinu ógurlega "The Claw", í Chicago en þar fór ég einmitt á tvenna U2 tónleika, þann 12. og 13. september....
Tjékk it!!!
Það er rétt rúm vika síðan ég kom heim úr Ameríkureisunni minni, óumdeilanlega bestu ferð sem nokkru sinni hefur verið farin!!!! Þrátt fyrir að það hafi nú ýmisslegt gengið á og ég oftar en ekki verið á barmi taugaáfalls, þá er ég ekki mikið að setja slíkt fyrir mig eftir að hafa upplifað stærstu stund lífsins míns til þessa....
- THE MAGNIFICENT U2 -
Það er nú bara einu sinni þannig að maður getur ekki sýnt hljómsveitinni þá virðingu sem hún á skilið með nokkrum vel völdum lýsingarorðum, hvað þá hundruðum ef út í það er farið.... nei þetta er nefnilegast svo miklu miklu stærra og meira. Þetta er einfaldlega eitthvað sem ALLIR SANNIR TÓNLISTARUNNENDUR verða upplifa með eigin AUGUM og EYRUM og þá fyrst getum við talað saman!!! Tónlistarlega séð er þetta TOPPURINN, það er engin hljómsveit eða tónlistarmaður sem leggur eins mikið í showið og U2, ég meina tjékkið bara á þessum myndum....
NEIIII ÞETTA ER EKKI GRÍN!!!!!
Ég meina kommon... hafið þið nokkurn tímann séð annað eins!?!?!?!
Maaaaan hvað ég get ekki beðið eftir LEG 3.... já við erum að tala um USA JULY 2010..... ekki nema rétt rúmir 270 dagar!!! Ég fer nú létt með að halda geðheilsunni í vetur vitandi hvað bíður mín....
THANKS TO U2 FOR MAKING MY LIFE WORTH LIVING!!!!!!
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Snow Patrol
Það er líka gaman að segja frá því að Snow Patrol hituðu upp fyrir U2 og þeir voru FÁRÁNLEGA GÓÐIR!!! Geðveikur kraftur í þeim og bara illa svöl hljómsveit.... enda ekki nema von, þetta eru írskir piltar! Ég var svo sem enginn þvílíkur aðdáandi áður en ég sá þá, fannst þetta samt sem áður góð hljómsveit en þekkti satt að segja ekki mörg lög með þeim.... en viti menn þeir heilluðu mig gjörsamlega upp úr skónum og núna finnst mér ég þvílíkt heppin að hafa séð þá í leiðinni! Ég var ekki með neinar væntingar fyrir fram, ég meina það komst náttúrulega ekkert annað að hjá manni en U2, en þvílík snilld maður.... talandi um óvænta ánægju!!!
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
U2 eru svona eins og Michael Jordan.... það er ekki hægt að setja þá í sama flokk og neina aðra.... þeir eru frá annarri plánetu eða eins og maður segir á mínu ástkæra ilhýra ÖÐRU tungumáli...
OUT OF THIS WORLD!!!!
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Ég var geðveikt fegin að komast heim en auðvitað er ég strax farin að HATA þetta blessaða land mitt á nýjan leik.... nema hvað... og hreinlega get ekki beðið eftir því að komast út aftur! Ég sakna Ameríku.... ég sakna oven roasted chicken breast og raspberry ice tea á Subway (Subway er þúsund milljón sinnum betri í USA - á Íslandi er það bara vont!), ég sakna Classic Slice Pizza (eini sinnar tegundar í Bandaríkjunum eftir því sem ég best veit, laaaangbestu pizzur sem ég hef smakkað!!!) ég sakna Cousins (geðveikt góðir subs maður!), ég sakna Sonic (geeeðveikt góðir hamborgarar - bestu skyndibitaborgarar í heimi!!!), ég sakna Trader Joe's (CARAMEL POPPIÐ þeirra er 2die4!!!), ég sakna Leon's (eingöngu til í Milwaukee - besti ís úr vél í heimi!!!), ég sakna Coldstone (besti "ekki úr vél" ís í heimi!!!)... ég sakna líka Walmart og Target.... og Dollartree heheheh :) Það er skondið að segja frá því að eins ótrúlega óákveðin og ég er þá sakna ég ÚRVALSINS í USA.... það tekur mig margfalt lengri tíma að kaupa alla mögulega hluti en þegar öllu er á botninn hvolft er það ómissandi partur af þessu öllu saman... ég get dundað mér tímunum saman í ákveðnum búðum og skoðað og skoðað og skoðað.... fæ aldrei nóg... heheheh ;)
Að lokum....
besta lag í heimi - Ultra Violet!!!!
Sometimes I feel like I don't know
Sometimes I feel like checking out.
I wanna get it wrong
Can't always be strong
And love, it won't be long.
Oh, sugar, don't you cry.
Oh, child, wipe the tears from your eyes.
You know I need you to be strong
And the day it is dark, as the night is long.
Feel like trash, you make me feel clean.
I'm in the black, can't see or be seen.
Baby, baby, baby, light my way.
Alright now, baby, baby, baby, light my way.
You bury your treasure where it can't be found
But your love is a secret that's been passed around.
There is a silence that comes to a house
Where no-one can sleep.
I guess it's the price of love; I know it's not cheap.
Oh, come on, baby, baby, baby, light my way.
Oh, come on, baby, baby, baby, light my way
Baby, baby, baby, light my way.
I remember when we could sleep on stones.
Now we lie together in whispers and moans.
When I was all messed up and I heard opera in my head
Your love was a light bulb hanging over my bed.
Baby, baby, baby, light my way.
Oh, come on, baby, baby, baby, light my way
YO YO YO.... WAZZZZZZ UP!?!?!
Það er allt að fara að gerast, eða að visu er hlutirnir heldur betur farnir að rulla af stað.... U2 eru byrjaðir að tura og eins og teljarinn her vinstra megin a siðunni gefur til kynna eru ekki nema 58 dagar i tonleikana mina.....CRAAAAAAAZY I know!!!!!
Eve is back & Eve is out!
Meira a morgun....
Stay tuned!!!!
Opening night @ Camp Nou!!!
Litlu systkini míni eiga afmæli í dag. Ótrúlegt að þau skuli vera orðin 18 ára gömul. Það sýnir manni bara hvað tíminn er fljótur að líða.... eeen þetta hafa verið ánægjuleg ár, að mestu leyti... það er að minnsta kosti það sem maður reynir að telja sér trú um.... heheh ;)
HAPPY BIRTHDAY KIDS!!!
Þó þið séuð gjörsamlega óþolandi flestum stundum þá þykir mér samt alltaf jafn vænt um ykkur :)